Soms twijfel in aan mezelf. Kom ik hier nu voor de Koi of ben ik hier om van het mooie landschap te genieten. Eigenlijk is het één niet van het ander te scheiden, want koi zonder Niigata, of Niigata zonder koi, ik kan het me gewoon niet voorstellen.

Wat een contrast met de maand maart. Toen reden we nog door drie tot vier meters sneeuw en waren de koikwekers gedoemd om werkloos te blijven wachten tot de sneeuw zou smelten en ze aan de voorbereidingen voor het nieuwe seizoen konden beginnen.

Nu, half mei, waren de heuvels terug getooid in duizend tinten groen. Van het diepe donkere groen van de statige kaarsrechte sparren, over het heldere groen van de bamboe, tot de frisse lentetinten van het struikgewas op de bergflanken. De Japanse kerselaars stonden in volle bloei en overal zag men duizenden kleurrijke bloemen in de tuinen en langs de kant van de wegen staan. De hele regio gonsde van de bedrijvigheid. Alle moddervijvers stonden nu vol nieuw water, klaar om de tategoi te ontvangen en de kleine 4 X 4 autootjes met open laadbak, geladen met helderblauwe kunststofbakken vol vis, reden je overal voorbij. Tijdens de eerste week van mei hebben de kwekers al hun stocks geselecteerd. Nu moeten al de koi die ze willen laten opgroeien uitgezet worden, want in juni begint het kweekseizoen en hebben ze voor niets anders aandacht of tijd.

Ik dacht dat het druk zou zijn in Niigata. Dat ik er een bont, internationaal gezelschap van Aziaten, Amerikanen en Europeanen zou aantreffen, allen bezeten om de beste tategoi te bemachtigen. Dat is jaren lang zo geweest. Maar er was geen concurrentie. Ik was de enige buitenlandse koigek in heel Niigata. Enkele dagen later arriveerde er dan toch, juist geteld één enkele Nederlander in Ojiya. Eén enkele Nederlandse koihandelaar die, net als ik, zijn bedrijf op een hoger niveau wil tillen en wist dat hij dan op dit specifiek moment, in dit kleine deeltje van de wereld moest zijn. Deze paar vierkante kilometers, waar het grote hart van de koiwereld siddert en klopt, en klopt, en klopt en klopt. Ook hij had niet aan de drang kunnen weerstaan om te komen kijken of hij, als het meeviel, niet enkele uitzonderlijke juweeltjes zou kunnen bemachtigen. We voelden ons dan ook verwante geesten en werden snel goede vrienden. Overdag ging ieder zijn eigen weg, maar 's avonds gingen we gezellig samen ergens eten en wisselden ervaringen uit.

Nog nooit heb ik zo ontspannen kunnen werken in Niigata. Een overvloed aan koi was er zeker niet. Maar de Tosai, Nisai en Sansai die ik in de koihuizen aantrof waren allemaal van het hoogste niveau. Tategoi, Tatishta. Deze soort koi koop je met je hart. Ze zijn niet goedkoop. Soms zelfs heel duur. Maar je zwicht en schakelt je verstand uit. Je vergeet dat je handelaar bent en wordt weer hobbyist. Je domme koigekke hart zegt je, dat je deze gelegenheid niet mag laten voorbijgaan en je koopt en je overschrijdt je budget. En als je dan 's avonds in je hotelkamer de foto's van je aankopen bekijkt, denk je niet aan geld. Je bekijkt al dat moois en kijkt en vergelijkt en je hebt het gevoel een koning te zijn. Trots zuig je je longen vol en je weet dat je een bevoorrecht persoon bent, en je geniet, en droomt, en je bent gelukkig.

Soms denk ik dan aan die ontelbare koi-verkopers die bij hun plaatselijke groothandel koi per karton kopen. Koi die ze voor het eerst te zien krijgen als ze het karton open snijden. Kwaliteit en afstamming onbekend. Zuivere koopwaar. Soms denk ik aan al die honderden koihandelaars die op andere plaatsen in de wereld hun koi aanschaffen. Israël, Maleisië, Taiwan of Korea. Zouden die ook hetzelfde voelen.Vindt men daar ook dat altijd aanwezige, ongrijpbare, mystieke gevoel dat hier in Niigata als een mantel om je heen hangt. Ik hoop het voor hen, maar misschien hebben ze er geen behoefte aan.

Een opsomming geven van de koi die naar Brecht komen ga ik niet doen. Wel waar ze vandaan komen. Ik kocht bij: Shoji Tanaka, Hasegawa, Marudoh, Shinoda, Hirasawa, Igarashi, Suda, Kataoka, Hosokai, Torazo, Yamajiyu, Chogoro en Takahashi. Uitsluitend Tategoi en High Quality koi.

Ik verbleef ook twee dagen in Isawa bij grootmeester Matsunosuke - Toshio Sakai en selecteerde er 45 Jumbo Tosai Tategoi. Drie ervan laat ik bij hem doorgroeien. Ook kreeg ik nog de gelegenheid om 137 Jumbo Tosai van hoge kwaliteit te kopen. Zeer mooie vissen aan een voordelige prijs.

Op 2 Juni komen deze Koi aan op Schiphol. Vanaf zaterdag 3 Juni kan men ze komen bewonderen. Wie een koi koopt, moet er wel rekening mee houden dat ze nog enkele weken bij ons in quarantaine moeten doorbrengen voor men ze kan ophalen.

Ik denk dat we met deze prachtige selectie weer menig eerlijk liefhebbershart sneller kunnen laten kloppen.

Piet