Foto's / Vijverwater

Om de hardheid op een langzame manier te verhogen kan u gebruik maken van meerdere gelijkaardige minerale gesteenten : maerl, zeewierkalk, coccoliethenkrijt, marmer, dolomiet, vergruisde (oester)schelpen, .. Algenkalk van coccolieten
Hardheid wordt meestal gemeten door gebruik te maken van druppeltestjes (titratie). Hierbij voeg je bijvoorbeeld voor meting van de KH een zuur en een kleurindicator toe aan het water, wanneer het zuur de buffer opheft valt de pH naar beneden en slaat de kleur om van blauw naar geel. Het aantal druppeltjes dat je telt komt dan overeen met de hardheidsgraad. Zowel GH als KH kunnen langs deze weg gemeten worden.Gh en KH druppeltestjes
Een filter kan ook opgestart worden met huishoudammoniak. Zo krijgen de bacteriën immers reeds een bron van voeding voorgeschoteld zonder dat er daarom vissen hoeven aanwezig te zijn in het systeem. Als het filter nu goed gerijpt is kan men dan onmiddellijk vissen gaan uitzetten terwijl het filter reeds werkt en de vissen ook geen nadelige invloeden hoeven te ondergaan van de ammonia pieken die met een opstartfase anders gepaard kunnen gaan. Informeer je echter goed alvorens je hiermee aan de slag gaat! De ammoniak dient juist gedoseerd te worden en druppelsgewijs continu aan het water toegevoegd. Opstarten filter met huishoudammoniak
Wanneer we het ammonia gehalte meten (bvb. druppeltestjes), dan meten we vaak enkel het gehalte aan ammonium, soms zelfs het totale gehalte aan ammonia. De waarde die daarbij verkregen wordt dient dus nog omgezet te worden naar het werkelijk ammoniak gehalte zodat we het eventuele gevaar kunnen inschatten. Dat kan door middel van een conversietabel die rekening houdt met de pH van het water, sommige tabellen houden zelfs ook rekening met de temperatuur. Normaal vind je zulke tabel op de gebruiksaanwijzing van je testsetje.Druppeltestset ammonia
O2 = zuurstof, CO2 = kouldioxide, NO2- = nitriet, NO3- = nitraat, NH4+ = ammonium Deze voorstelling illustreert enkele zaken die zowel in de natuur als in onze vijver van toepassing zijn en die moeten gekend zijn om de vijver optimaal te verzorgen.Kringloop
Heel wat natuurlijke processen zijn op invloed van de zuurtegraad of pH van het water.Invloeden op de pH
Zuurstof (O2) is een levensnoodzakelijk, opgelost gas in het vijverwater. De hoeveelheid zuurstof in het water is niet stabiel en hangt af van de watertemperatuur, de luchtdruk, visbezetting, organische belasting enz. <br><br> Vissen vereisen een minimum zuurstofgehalte van 6 mg/liter vijverwater. Lagere waarden veroorzaken stress. De grens van 1,5mg zuurstof /l water kan massale vissterfte teweegbrengen. <br><br> We kunnen extra zuurstof toedienen d.m.v. beluchten met luchtsteentjes, venturi,…Zuurstofgehalte verhogen door te beluchten
Een ijsvrijhouder voorkomt dat de vijver volledig kan dichtvriezen. Naast een ijsvrijhouder kunnen beluchtingsstenen ook plaatsen in het ijs vrijhouden.Ijsvrijhouder
Zijn er nu in ons water meer waterstofionen dan hydroxide-ionen aanwezig dan is dat water zuur en ligt de pH-waarde tussen 1 en 7. Is de situatie omgekeerd dan is het water basisch of alkalisch en bereiken we waarden tussen de 7 en de 14. Hieruit kan men besluiten dat de pH steeds waarden bereikt tussen 1 en 14 en dat deze getallen de grenzen zijn van de schaalverdeling. De pH-waarde is echter logaritmisch en elk punt van de schaal betekent dus een tienvoudige verandering van de waarde. Relatief kleine schommelingen van de pH-waarde kunnen in werkelijkheid dus catastrofaal zijnpH schaal
Het doolhof van kanalen en holten en de aanwezigheid van uitwisselbare kationen levert zeolieten hun kenmerkende adsorptie- en scheidingseigenschappen. Scheiding omdat men door in te spelen op (of aanpassen van) de diameter van de poriën selectief moleculen kan scheiden op basis van hun grootte. Vandaar de benaming « moleculaire zeven ». Adsorptie omdat ze dus specifiek bepaalde positieve ionen/moleculen kunnen gaan omkeerbaar vangen uit een systeem waar ze aanwezig in zijn. Het zeoliet haar Si/Al-verhouding bepaalt de affiniteit voor moleculen. Maw. het ene zeoliet zal eerder neiging hebben Ca++ te vangen, terwijl het andere meer een voorkeur heeft voor NH4+.Eigenschappen zeoliet
Zeolieten hebben een enorm soortelijk oppervlak (400-700 m²/g). Als we de ruimtelijke structuur bekijken, dan loopt door het kristalrooster een netwerk van minuscule poriën en kanalen (vergelijk het met gatenkaas). Ieder soort zeoliet heeft zijn eigen, karakteristieke, breedte van deze kanalen. Dank zij de vorm en de grootte van de poriën in de diverse zeolieten, kunnen bepaalde moleculen wel in de kanalen doordringen, en andere niet.Ruimtelijke structuur van zeoliet
Het bijzondere van zeolieten is hun kristalstructuur. Zoals elk mineraal zijn zeolieten opgebouwd volgens een kristalrooster. ZoKristalrooster van zeoliet
Met behulp van een doorlaatbare zak kunnen we het zeoliet bij elkaar houden om dan op deze manier in het laatste compartiment van de filter te leggen. Gebruik het niet permanent en niet langer dan 4 weken zonder regenereren.Zeoliet
In de scheikunde wordt water voorgesteld door H2O. 1 molecuul water bestaat uit 2 waterstof atomen en 1 atoom zuurstof. In het water zijn heel wat opgesloste stoffen aanwezig en vinden heel wat processen plaats die de waterkwaliteit bepalen.Water