The Pond Library homepage

Dit experimenteel model werkt enkel met luchtpompen, op een plaats waar het water middels een waterpomp (die het filter aandrijft) in constante doorstroming wordt gehouden van vijver naar filter. Zo hoef je geen extra energie te verbruiken om een bijkomende pomp aan te sluiten en profiteer je ervan dat er toch steeds nieuw water aangevoerd wordt komende van de vijver (bvb. skimmer/bottom-drain). Het is een co-current type eiwitafschuimer.

1. Het idee om met een eiwitafschuimer te gaan experimenteren is pas gegroeid nadat de oorspronkelijke filter reeds draaiende was. Daarom heb ik wegens plaatsgebrek de eiwitafschuimer centraal in de vortex geplaatst. Ik moest nl. een plaats vinden vóór het biologische compartiment (een skimmer heb ik niet) en die plaats moest dan ook nog voldoende diep zijn, dus dit was dan de beste keuze.
2. De bodemdrainage van de vortex.
3. De eigenlijke eiwitafschuimer bestaat uit 2 PVC buizen (3&4) die in elkaar staan. Buis 3 is de kleinste van diameter en wordt met hechtingsstaven op zijn plaats in buis 4 gehouden. Onderaan deze buis zijn grote gaten waarlangs het water kan in de afschuimer kan stromen. Buis 3 is maar beperkt in lengte.
4. Buis 4 is veel langer en is de schuimkolom .
5. Bovenaan is buis 4 met een deksel (dat perfect erin past) waterdicht gemaakt. Met wat siliconen erbij (langs de binnenzijde waar het deksel en de buis elkaar finaal raken) heb ik gegarandeerd geen lekkage. Er bestaan kopstukken die geleidelijk naar boven toe versmallen, die voldoen waarschijnlijk nog beter.
6. In het deksel heb ik een groot gat geboord waar een kleinere PVC buis in gelijmd is, welke verder bovenaan met siliconen ook waterdicht is gemaakt. Onderaan moet je er voor zorgen dat het onderste van de buis NIET lager komt dan het deksel, want anders creër je zo een luchtkamer die onregelmatige stromingen met zich mee brengt in de overloop-buis.
   Op deze buis kan een aansluitstuk geplaatst worden zodat we de lengte kunnen regelen.
   Het waterniveau staat tot net in dit buisje (blauw op de figuur stelt water voor) !
   Best plaats je een (glazen) bokaal over het buisje zodat openbarstende belletjes niet overal in het rond terechtkomen maar netjes van hier uit in de beker kunnen druppelen.
7. De schuimbeker. Bij mij is dit een 5 liter emmer, die onderaan perfect rond de PVC buis past en aldaar afgedicht is met siliconen zodat er geen water uit de vortex in kan lekken. Halfweg is ze ook nog eens bevestigd met een hechtingsstaaf voor verdere stabilisatie.
8. De hechtingsstaven. Dit zijn aluminium-staven die perfect in gaatjes in de buizen/emmer passen zodat daar geen water kan door lekken. Thv. de emmer zijn ze nog eens extra met siliconen waterdicht gemaakt. Ze zijn de fundering van het systeem en worden best in materiaal gekozen dat niet roest of schadelijke stoffen afgeeft aan het water (geen koper of lood bvb !).
9. Dit zijn de luchtstenen waar uiteraard lucht door gepompt wordt zodat we een naar boven gerichte water/lucht-stroom opwekken. Zo ontstaat er bovenaan schuim waaraan vuildeeltjes gehecht zijn.
10. Via siliconen (lucht)slangen wordt lucht afkomstig van de luchtpomp (ik gebruik een pomp die 400 l/h geeft) naar de luchtstenen gevoerd. Dit mogen uiteraard ook PVC slangen zijn maar silicone heeft het voordeel dat ze soepel blijven na verloop van tijd.
11. Opdat al het water dat door de pomp aangevoerd is, ook de eiwitafschuimer zou passeren, is hier de verbinding met de verdere filter voorzien. Dit is dan een flexibele PVC buis die als overloop naar de tweede filterkamer fungeert.

Opmerkingen:

Dit is een experimenteel model, en dus gebouwd om ervaring met het toestel op te doen. Nu zou ik het anders aanpakken : een aparte plaatsing vlak voor het biologische compartiment, langere schuimkolom en geen horizontaal deksel bovenaan maar een schuin oplopend.